دیگر تنهایی ها می‌کنم دست‌هایم را

زمستان،
جیب های متروکه‌ی من
و دست‌های تو
در جیب دیگری.
آه!

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱۱:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٢٠
تگ ها :

 

سردی دست های من
و
خاطرات گرم جیب های تو
آه زمستان!

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱٢:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۱٤
تگ ها :

به غمگینی سرنوشت عکس سه در چهاری که می گیریم و روی اعلامیه مون چاپ میشه غمگینم

برگردی بیایی سرم داد بزنی، بیایی زل بزنی بهم، شرم کنم، فرار کنم از بار نگاهت. سکوت کنی و روزها چیزی نگی، بذاری دیونه بشم، بذاری بری، آواره ات بشم. نباشی له له بوت رو بزنم. برم گم شم دنبالم بیای پیدام کنی با دیگری، خشکم بزنه، خشکت بزنه. از شهرم بری، از کشورم، التماست کنم، به در و دیوار بزنم اما همچنان بری، نادیده ام بگیری. یه روز از خواب بیدار شم ببینم نیستی، دزدیدنت؟ گم شدی؟ کجا رفتی؟ قاطی کنم، مثل عاشقای قدیمی تا آخر عمرم بیست سال، سی سال، همه ی سالهای بی تو بودن رو سر کوچه، بایستم و هر زنی رو جای تو اشتباه بگیرم و تو هیچ وقت پیدات نشه.
برگردی بیایی سرم داد بزنی، بزنیم، با مشت، با سکوتت، نه اینکه همه چی انقدر احمقانه خوب باشه اما تو خوب نباشی.
خوب باشی

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱۳
تگ ها :

لعنت به فیلم هنری

من از دست تو فراموش می شوم
خط های دست کس دیگری می شوم      
تو از آرزوهایت دست می کشی
پا به رویاهای کس دیگری می گذاری

بزرگ می شوی و قلبت دنیا را مقهور می کند
بزرگ می شوی و قلبت دنیا را مجبور می کند

پل های پشت سرت را خراب می کنی
راههای روبه رو             
لحظه های حال
دروازه های فردا
خراب می کنی


از چشمان هم می افتیم
به فال کسی که سرنوشت خوبش باشیم، نه؟

در کنج خاطرت می مانم
در پستوی ناخودآگاه ات
برای شبی که خوابم را باید ببینی


برای روزی  که  آغوشش انجام وظیفه است
برای ماموری که آغوشش   معذوریت  است
«گلم           عشقم           همه چیزم»
به تو می گوید تا آرامت کند
       می گوید که گفته باشد 
       گوش می کنی که شنیده باشی

هر چند سینمایی نیست
فیلم  ِ زندگی
آرزو می کنی
کنترلی باشد
دکمه ی بازگشت را بزنی
دکمه ی بازگشت را بزنی
دکمه ی بازگشت...
آه
آه می کشی
نفرین می کنی
سکانس آخرش را
     پایان بازش را...

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۸/٢٩
تگ ها :

«بودن یا نبودن» ات

برای آرامش

انباشتن ذهنم از
                        تصویرت روبه روی آینه

که وسوسه های شیطان
                                  مغلوب از نفوذ به ذهن ِ-حتا- اتاقم

ایمان ِ «بودای جوان» آوردن
                                        به پاکی جهان ِ «عاشق ات بودن»


برای ایثار

انباشتن دستانم
                    از یاد دستانت

ایمان ِ
         مادرانگی حس ِ قی کردن شبانه / روزی  هزار بار
  به زیست دادن ِ انسانی در درون خودت


برای جاودانگی

تهی شدن
               و
                    انباشتن از بازمانده های خاطرت

یقین از
          نبود نشدن ِ ابدی خالی حضورت
          و
          خندیدن به 
                       روسیاهی تقدیر
                                            از
                                                 نبود کردن تجسم تو در آغوش من

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/۱٥
تگ ها :

به کجای این شب تیره...

باد خودش را می وزد
ماه
خمار چشمان خیره ات
برکه
سیب
یا که انار
همه چبز برای عاشقیت مهیا بود
 که من
خودم را بالا آوردم
بر شانه های شب

  
نویسنده : حامد ; ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱۱
تگ ها :

هه‌، باد ما را با خود خواهد برد

سلام مادر دوباره ام
صبح شب بیداری هایت به خیر
صورتت را شسته نشسته
آب پاکی را روی دست هایم ریختی
نان تازه ی لبخند هایم سرد شد       آجر شد
چای را برایت شیرین کردم
خودم را هم
لقمه های حلال از چشمهایم گرفتم
نان و پنیر و گردو
دوست دارم هایت کو؟
تا اذان ظهر حسرت هایمان وقت هست
بیا در چشم های هم زندگی کنیم
پشت سیاهی مردمک هامان پنهان شویم
شب که می شود آخر
بیا با فانوس های نارنجی لاک دستانت
به سیاهی هزارتوی ناپیدای اش بزنیم
بیا خودمان را به تلاطم شط این شعر بزنیم
شاید
جایی بیرون از تن هایمان
زندگی ادامه داشته باشد.

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۱٩
تگ ها :

من؟ تو

آینه
و دیدن هنوز تو
وقتی روبه رویش ایستاده ام
آب
و شنیدن صدای تو
وقتی باران می شود و به پنجره می زند
خواب
و بیدار شدن از آغوشت
با گرمی مانده بر شانه هایم
زندگی
و تقلید مو به موی تو
با منی که رفته و
تویی که جامانده

  
نویسنده : حامد ; ساعت ۱٢:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۸
تگ ها :